Welkom op de site van familie Van Sleen te Steenwijk.
Hier vinden jullie wat huis, tuin, keuken en onderweg belevenissen
van Dirk en Tjitske en Demelza en de veestapel hier op de `Slayne Ranch´
en SLEENTRANS on the road.
Enige tijd geleden had er in de plaatselijke krant een enthousiast stukje gestaan over een wandeltocht rondom Steenwijkerwold op Hemelvaart. Dat belooft veel goeds, want de omgeving is hier natuurlijk schitterend. Maar de dag tevoren kon ík niks in de krant vinden. Na enig speuren lukte het wel op internet… maar níet op de wandel-site. Zou het daaraan liggen, dat we om 9 uur bijna met applaus verwelkomd werden bij de feesttent?! Hoera, wéér twee deelnemers!!! 
Parkeren op een weiland, maar met die grijze lucht leek mee een klinker-opritje in de berm toch de ideale P-plek voor mij. 18 km, fluitend van start, eerst een rondje door het dorp om de versierde tuinen te bewonderen. Door de Gelderingensteeg, met zowel aan het begin als aan het eind een prachtig uitzicht in de ‘diepte’ – alles is relatief, maar Nederland is hier beslist niet PLAT! Langs het kanaal richting Ossenzijl, waar we bij de Meenthebrug een pakje appelsap kregen. Even gauw lekgestoken door de’"neeffies", arme verkeersregelaars. Tsja, die hadden ook op meer deelnemers gerekend, en JA het had in de krant gestaan, maar onder de kop van het Dorpsfeest, en dat moet je maar net weten… Bij de Binnenhof in Paasloo trakteerde ma op een beker hete sjok met slagroom. Het was inmiddels opgehouden met zàchtjes regenen. Maar allez: er is geen slecht weer , alleen slechte kleding! En dit laatste stuk van de route was wel mooi. Even het vroeg-16e-eeuwse schuurkerkje van binnen bekeken. 
Bij de Voshoek had ik wéér zo’n mooi panorama willen hebben, maar dat was in natte nevelen gehuld. De Groene Steeg (foto rechts ~ links de Thijendijk) was wel een aanrader. Een grasgroen zandpad-met-dak. Ja, ik heb weer leuke paardenpaadjes ontdekt!!! De Mienbeken deed z’n naam eer aan, erg nat, de schoenen begonnen wat te soppen, maar We Zijn Er Bijna…… Van veraf was de kermis al te horen, maar het meeste volk zat in de feestttent. Mooie medaille, maar we hadden het idee, dat het wel ietsje meer was dan die 18 km. Tussen de foto’s door hadden we er toch aardig de sokken in?! Maar goed WIJ waren erbij – met nog 28 andere gelukkigen! De stempelman van Paasloo kwam ons bij de zweefmolen de hand schudden en bedanken voor de deelname!!! Volgend jaar richting De Eese, want ze geven de moed niet op, en dan met meer reclame en wellicht iets beter weer…
Enige tijd geleden had er in de plaatselijke krant een enthousiast stukje gestaan over een wandeltocht rondom Steenwijkerwold op Hemelvaart. Dat belooft veel goeds, want de omgeving is hier natuurlijk schitterend. Maar de dag tevoren kon ík niks in de krant vinden. Na enig speuren lukte het wel op internet… maar níet op de wandel-site. Zou het daaraan liggen, dat we om 9 uur bijna met applaus verwelkomd werden bij de feesttent?! Hoera, wéér twee deelnemers!!! Parkeren op een weiland, maar met die grijze lucht leek mee een klinker-opritje in de berm toch de ideale P-plek voor mij. 18 km, fluitend van start, eerst een rondje door het dorp om de versierde tuinen te bewonderen. Door de Gelderingensteeg, met zowel aan het begin als aan het eind een prachtig uitzicht in de ‘diepte’ – alles is relatief, maar Nederland is hier beslist niet PLAT! Langs het kanaal richting Ossenzijl, waar we bij de Meenthebrug een pakje appelsap kregen. Even gauw lekgestoken door de’"neeffies", arme verkeersregelaars. Tsja, die hadden ook op meer deelnemers gerekend, en JA het had in de krant gestaan, maar onder de kop van het Dorpsfeest, en dat moet je maar net weten… Bij de Binnenhof in Paasloo trakteerde ma op een beker hete sjok met slagroom. Het was inmiddels opgehouden met zàchtjes regenen. Maar allez: er is geen slecht weer , alleen slechte kleding! En dit laatste stuk van de route was wel mooi. Even het vroeg-16e-eeuwse schuurkerkje van binnen bekeken. Bij de Voshoek had ik wéér zo’n mooi panorama willen hebben, maar dat was in natte nevelen gehuld. De Groene Steeg (foto rechts ~ links de Thijendijk) was wel een aanrader. Een grasgroen zandpad-met-dak. Ja, ik heb weer leuke paardenpaadjes ontdekt!!! De Mienbeken deed z’n naam eer aan, erg nat, de schoenen begonnen wat te soppen, maar We Zijn Er Bijna…… Van veraf was de kermis al te horen, maar het meeste volk zat in de feestttent. Mooie medaille, maar we hadden het idee, dat het wel ietsje meer was dan die 18 km. Tussen de foto’s door hadden we er toch aardig de sokken in?! Maar goed WIJ waren erbij – met nog 28 andere gelukkigen! De stempelman van Paasloo kwam ons bij de zweefmolen de hand schudden en bedanken voor de deelname!!! Volgend jaar richting De Eese, want ze geven de moed niet op, en dan met meer reclame en wellicht iets beter weer…
Rijden met een Doel voor ogen is ons toch wel goed bevallen, dus wat gaan we nu eens doen?! “Rondje Brandeveen” is alweer erg lang geleden…en leuk….en een béétje illegaal….of toch niet?Er staat wel een bordje van: VRIJE WANDELING OP WEGEN EN PADEN en HONDEN AAN DE LIJN TOEGESTAAN.En wij rijden echt wel stapvoets, met de paarden aan een los teugeltje.De paadjes zijn zo smal dat we links en rechts goed op onze knieën moeten passen tijdens het ‘pole-benden’ en de takken hangen zo laag, dat we soms naast het paard hangen!Maar we hebben het er heelhuids/hoofds afgebracht en genoten van de pitstop aan het water.
Nadat ik vanmorgen m’n boek (zie gister-logje) uitgelezen had, en het vee gevoerd, ben ik lekker weer in bed gekropen, en om 10 uur kwam Demelza binnen met een feestelijk ontbijt:appelrozijnenbroodje met kaas èn jam, een banaan in kleine plakjes kunstig gestapeld en een gebakvorkje erbij en een mok lekker sterke koffie. EN een stralend humeur!!!En ook nog twee pakjes: geurige roosjes en cherry-kaarsjes, ze was de hele stad door geweest, maar verder was alles ORANJE…
Ons zondagse ritje voerde ditkeer – nogmaals – naar Zonnekamp,
nu om Ri@’s moeder met een bezoekje te vereren.
Het was op zich al een belevenis om er te komen,
want er was Open Dag op de Legerplaats Havelte!
Doorsteekje over het èchte schietterrein zat er dus niet in….
Door Kallenkote, waar we de F16′s zagen stunten
en een Hercules helicopter een ‘bosbrand’ zagen blussen!!!
Nee, niet echt rustig, maar voor een keertje best leuk.
En een stadsritje op z’n tijd is ook wel nuttig,
want Cora heeft nog steeds een spoorrails-fobie,
en Alro houdt ècht niet van tunneltjes.
Maar daarom dóén ze het nog wel….
Maar wat is het dan heerlijk om over de Kaampe naar huis te rijden.
(huis, denkt Cora, dat is toch de andere kant op?!
Nee, Alro’s huis…dat is nog ruim 10 km…)
En ‘s avonds kwam Jeroen ook nog:
2 soorten chocolade en drie zoenen!
Leuk hoor – Demelza was vanmiddag ook al bij háár “schoonmoeder” geweest.
De lieve jeugd heeft het er maar druk mee…
Mijn dag kan niet meer stuk!!!!
De Alde Maaie is de oantsjutting fan 12 maaie as dei dêr’t kontrakten en houliken op sletten waarden.It jier rûn yn it noardwesten fan Jeropa yn âlde tiiden fan 1 maaie oant 30 april.
Dat woe net allinnich sizze dat op 1 maaie it nije jier, it maaiefeest, fierd waard, No wie it op it ein fan de 17e ieu al lang net mear sa dat it kalinderjier op 1 maaie begûn, It hie nea in probleem wêst om dat te litten sa’t it altyd wêst hie, Doe de Gregoriaanske kalinder yn Fryslân ynfierd waard, oan it begjin fan 1701, It hat noch oant yn de 20e ieu usânse wêst
mar in langrinnend ferbân, lykas in houlik of wurk by in baas,
begûn ek mei it begjin fan it nije jier.
mar de feinten wurke noch hieltiid oant 1 maaie by de baas,
of oant “de Maaie” sa’t men sei.
mar it koe ek net oars om’t in kontrakt, en it ôfprate jierlean, altyd foar in hiel jier wie.
En hie men al de ienigste wêst dy’t it oars dien hie,
dan hie men nei ôfrin fan it kontrakt gjin oare baas of oare feint fine kinnen.
wie it net oars. Der wie dan al in datum “1 maaie”, nei 354 dagen,
mar dêrmei wie it jierkontrakt fansels net ôfrun.
Dat rûn troch oant 365 dagen, oant de âlde “1 maaie”, al hjitte dy no “12 maaie”.
Dat der kaam in ferskil tusken de feestdei,
dy’t al ferskowe koe en dus op de “Nije Maaie” fierd waard,
en de fêste kontraktdei, dy mei “Alde Maaie” wie.
dat in feint op de Alde Maaie by de baas te wurkjen kaam.
It is ek net sa dat doe dy datum feroare is,
mar feroarings yn de wurkkultuer hawwe in ein makke oan it jierfeint-stelsel.
Mar wa hat der ferlet fan in oare baan …
ast dit moais samar ûnderweis oanbean krigest?!
(gewoan, om’t je op freedtemiddei mei de auto nei de garaazje
yn St.Jut moatte en dat kin ek binnentroch)
Goed, je wurde der net foar betelle,
om even oan’e Tsjûkemar yn it hege gers tusken it piipkrûd sitten te gean,
mar f**g*my, it is al 2 wiken simmerwaar,
en ik ha noch hieltiid de skiere kleur fan sûpenbrij,
kin my mei goed fatsoen echt net yn’e koarte broek fertoane…
En eins soe ik jûn wèr fuort moatten ha, mar dat gie – gelokkich – net troch…
Dus nei it waarm miel gau even de tekken op it gers dellein,
en de alderlêste sinnestrieltsjes op myn kûten en skouders fielt….
a a a a h, w a t n o f l i k!
In goed boek derby – dêr wie ik ek wol wer ris oan ta.
“Elske din datter“, dat klinkt yntrigearjend…
PS fan sneintemoarn = memmedei = ferplicht “útsliepe” foar de kofje-op-bêd
Mar it boek is út, en > ja mem: it wie yndie in oanrieder!
De Alde Maaie is de oantsjutting fan 12 maaie as dei dêr’t kontrakten en houliken op sletten waarden.It jier rûn yn it noardwesten fan Jeropa yn âlde tiiden fan 1 maaie oant 30 april.
Dat woe net allinnich sizze dat op 1 maaie it nije jier, it maaiefeest, fierd waard, No wie it op it ein fan de 17e ieu al lang net mear sa dat it kalinderjier op 1 maaie begûn, It hie nea in probleem wêst om dat te litten sa’t it altyd wêst hie, Doe de Gregoriaanske kalinder yn Fryslân ynfierd waard, oan it begjin fan 1701, It hat noch oant yn de 20e ieu usânse wêst
mar in langrinnend ferbân, lykas in houlik of wurk by in baas,
begûn ek mei it begjin fan it nije jier.
mar de feinten wurke noch hieltiid oant 1 maaie by de baas,
of oant “de Maaie” sa’t men sei.
mar it koe ek net oars om’t in kontrakt, en it ôfprate jierlean, altyd foar in hiel jier wie.
En hie men al de ienigste wêst dy’t it oars dien hie,
dan hie men nei ôfrin fan it kontrakt gjin oare baas of oare feint fine kinnen.
wie it net oars. Der wie dan al in datum “1 maaie”, nei 354 dagen,
mar dêrmei wie it jierkontrakt fansels net ôfrun.
Dat rûn troch oant 365 dagen, oant de âlde “1 maaie”, al hjitte dy no “12 maaie”.
Dat der kaam in ferskil tusken de feestdei,
dy’t al ferskowe koe en dus op de “Nije Maaie” fierd waard,
en de fêste kontraktdei, dy mei “Alde Maaie” wie.
dat in feint op de Alde Maaie by de baas te wurkjen kaam.
It is ek net sa dat doe dy datum feroare is,
mar feroarings yn de wurkkultuer hawwe in ein makke oan it jierfeint-stelsel.
Mar wa hat der ferlet fan in oare baan …
ast dit moais samar ûnderweis oanbean krigest?!
(gewoan, om’t je op freedtemiddei mei de auto nei de garaazje
yn St.Jut moatte en dat kin ek binnentroch)
Goed, je wurde der net foar betelle,
om even oan’e Tsjûkemar yn it hege gers tusken it piipkrûd sitten te gean,
mar f**g*my, it is al 2 wiken simmerwaar,
en ik ha noch hieltiid de skiere kleur fan sûpenbrij,
kin my mei goed fatsoen echt net yn’e koarte broek fertoane…
En eins soe ik jûn wèr fuort moatten ha, mar dat gie – gelokkich – net troch…
Dus nei it waarm miel gau even de tekken op it gers dellein,
en de alderlêste sinnestrieltsjes op myn kûten en skouders fielt….
a a a a h, w a t n o f l i k!
In goed boek derby Рd̻r wie ik ek wol wer ris oan ta.
“Elske din datter“, dat klinkt yntrigearjend…
PS fan sneintemoarn = memmedei = ferplicht “útsliepe” foar de kofje-op-bêd
Mar it boek is út, en > ja mem: it wie yndie in oanrieder!
Sinds begin april ben ik bij de fanfare in Onna. Negen jaar had de sax in de kast gelegen en toen begon het toch weer te kriebelen….. en na het voorjaarsconcert van TOP (Tot Ons Plezier) dacht ik echt: Dàt is mijn kluppie! Gewoon lekker spelen, ongedwongen sfeertje. Dus maar eens wezen kijken op een repetitie, en na de pauze kreeg ik gelijk een tenorsax van iemand in m’n handen gedrukt, en “méédoen jij!” De techniek is niet wat-ie geweest is, en de conditie ver beneden peil, maar het lukte nog wonderwel… Dus mijn eigen sax laten reviseren, beetje warmblazen, en sindsdien elke maandagavond naar Onna. Als het weer en de tijd het toelaten, heerlijk op de fiets door de landerijen – is dubbel plezier op z’n avond.
En vanavond dus het eerste concertje, buiten bij De Tippe.Er werden een aantal bekende stukken gespeeld van de uitvoering, maar voor mij waren ze toch wel erg nieuw, dus hier&daar heb ik wel wat zitten playbacken…..Maar het was leuk om te doen.
As ik sjoch nei dy gesichten, nei de wille en de nocht as ik hear nei al dy klanken, wat it by de minsken docht dan fiel ik skoan deselde leafde en wat binne wy dochs ryk der is altyd en ivich blaasmuzyk! (tank oan Piter Wilkens!)
